Mijn tuinhuis staat aan de noordrand van de moestuin en is voor mij meer dan een opslagplek. Het is waar gereedschap droog blijft, waar ik in een natte april op een bankje een koffie drink, waar ik de zaadbakjes bewaar door de winter. Het hout van de buitenkant heb ik vijftien jaar geleden zelf geschilderd, en dit voorjaar werd duidelijk dat een grondige beurt niet langer kon wachten. De verf bladderde op de zuidkant, twee planken aan de westgevel hadden zacht hout aan de onderkant, en het was tijd voor een echte aanpak.

Zelf doen of uitbesteden

Mijn eerste reflex was om het zelf te doen. Ik heb het tuinhuis ooit zelf geschilderd, en weet hoe het globaal gaat: schuren, plamuren, gronden, twee lagen, in goed weer. Maar bij dichterbij kijken werd duidelijk dat het deze keer een groter verhaal was. Twee planken vervangen, het hout aan de onderkant inkorten en opnieuw aansluiten op het beton, een goede pre-treatment voor het verweerde hout. Dat is werk dat in mijn tempo drie hele weekenden zou kosten, en waarvan ik niet zeker was of het na vijf jaar weer hetzelfde verhaal zou worden.

Wat me uiteindelijk over de streep trok was niet de tijd, maar de manier van werken. Een vakman die elke dag schildert, kent het hout, kent de seizoenen, weet welke verf op welk onderhoud aansluit. Iemand die het twee keer per decennium doet, ik in dit geval, leert het telkens opnieuw vanaf nul.

De keuze van het bedrijf

Ik wilde iemand uit de regio. Niet alleen omdat een lokale partij sneller langs kan komen voor onderhoud, maar ook omdat ik dat soort werk graag aan iemand uit de buurt geef. Drie partijen aangeschreven, twee kwamen voor een offerte langs, een derde reageerde niet. Wat me bij de keuze hielp was dat een van de twee een echte rondgang om het tuinhuis maakte voordat hij iets opschreef. Hij keek naar de bezonning, naar de wind, naar de aansluiting met het beton-pad. Niet snel iets opschrijven en weer weg.

Ik koos uiteindelijk voor een schildersbedrijf uit de regio Eindhoven, omdat zij in mijn ervaring goed konden uitleggen wat ze in welke volgorde gingen doen, en omdat ze in een rustig schema werkten dat paste bij mijn moestuin-tempo (geen drukte rond de tuinhuis op een week dat ik tomatenplanten ging uitzetten). De offerte was niet de laagste van de twee, maar wel de meest doordachte.

Hoe het werk verliep

Het werk werd over drie dagen verdeeld. Dag een: schuren van alles wat los zat, twee planken aan de westgevel vervangen, het hout onderaan inkorten waar het rotbleek. Dag twee: gronden van de kale plekken en de nieuwe planken, plus een eerste afwerklaag op alles. Dag drie: tweede afwerklaag en aansluitingen rond de raamkozijnen. Tussendoor moest het weer meewerken, dus we hadden ongeveer een week speelruimte ingebouwd.

Wat me opviel was dat ze het hout aan de onderkant niet alleen plamuurden, maar daadwerkelijk een eindje afzaagden en een kleine eindlat eronder zetten zodat het hout boven het beton-niveau bleef. Een ingreep die ik zelf nooit had bedacht, maar die voor de levensduur belangrijker is dan elke laag verf. Op zo'n moment was duidelijk waarom dit werk niet hetzelfde is als wat ik zelf had gedaan.

Welke verf en kleur

De kleur is donker antraciet gebleven, zoals het tuinhuis al was. Niet de zwarte die je in nieuwbouw veel ziet, maar een grijs-zwart met iets meer warmte erin. Bij de offerte hadden we twee verfsystemen vergeleken: een traditionele alkyd op olie-basis (langere levensduur, langer drogen, sterker geurend) en een moderne hybride watergedragen verf (sneller verwerkbaar, milieuvriendelijker, vrijwel even duurzaam in deze toepassing).

Ik koos voor de hybride watergedragen variant. Twee redenen: in mijn moestuin staan bijenkasten en ik wil daar geen vluchtige solvent in de buurt, en ik wilde tussen de lagen niet drie dagen wachten in een wisselend voorjaar. Voor wie geen bijenkasten of een drukke moestuin heeft is alkyd nog steeds een goede keuze, maar bij mij telde dit zwaarder.

Wat het kostte en wat het opleverde

De totale kostprijs lag rond een bedrag waar ik even van slikte, maar dat na drie dagen werk en de kwaliteit van afwerking volledig terecht aanvoelde. Vergelijkbaar met wat ik aan eigen tijd en materiaal kwijt was als ik het zelf had gedaan, maar dan met een resultaat dat ik zelf nooit op deze manier had gehaald. De houtreparatie aan de onderkant alleen al rechtvaardigt voor mij de keuze. Wat ik niet had vervangen zou volgend jaar een groter probleem zijn geworden.

Onderhoud daarna

Wat ze me adviseerden was eenvoudig: elke twee jaar een visuele check, vooral op de zuid- en de westgevel. Bij het kleinste teken van bladderen of verkleuring kort schuren en bijwerken, in plaats van te wachten tot er een grotere beurt nodig is. Dat is voor mij goed te combineren met het jaarlijkse moment in maart waarop ik het tuinhuis sowieso al schoon maak voor het zaai-seizoen.

Een tuinhuis is niet de eerste plek waar je aan een schilderbedrijf denkt. Maar voor mij past het in dezelfde categorie als de tuinmuur of de verticale kruidenwand: een vaste structuur in de tuin die met goed onderhoud jaren mee gaat, en die het waard is om in een keer goed te doen. Dat het tuinhuis nu weer voor minstens tien jaar staat zoals ik wil, geeft ruimte om me met de moestuin zelf bezig te houden, in plaats van met de schil eromheen.

x Astrid